کانسپت

قمقمه ها خالی شد
دو نفر به شوق سراب
از جیره روزگار
فرار می کردند

عیدانه

بگیر چشمانم را
مگذار همسایه هایم را ببینم
من که سال هاست شکل خودم هستم
لعنت به این همسایه ها که پیر می شوند
بگذار عمر من به دستان تو چشم دوخته باشد