فرودگاه امام

ماندی همان جا
همان جا
همان جا
درست همان جا
همان جا که مانده ای
            با چشمانی خالی و دلی پر
من اما می روم
می روم
می روم
از جایی که می رود
تندتر از من
از زمینی
که زیر پای من
            در جهت توست که سرازیر می شود
چونان اشک مادری
بر مزار فرزند
           که در جهت اوست که سرازیر می شود
و این اتاق دیگر
نه جهان کوچک من
که جهان من کوچکتر است
چونان جهان فرزندی
زیر خاک
که اشک از چشمان لبپر مادری
لبریز می شود
بر جهان او
چهان من کوچک تر است
ار این اتاق
جهان من
آن جاست
آن جاست
آن جاست
همانجا که مانده ای
با چشمانی خالی و دلی سیر
از بوسه هایی از لبی لبپر
که لبریز می شود
چوان اشک مادری
بر مزار فرزند